Where is Cross?!

Dzisiaj mija 9. rocznica zamachów na WTC. Uśmiałem się niesamowicie, oczywiście nie z samej tragedii, bo w Ameryce żarty na ten temat w stylu Zimnego Lecha i Krwawej Marry o dziwo u tych największych luzaków na świecie nie przechodzą, ale z samego faktu ich ciemnogrodzkiego podejścia.

Ameryka nierządem stoi. Państwo jest słabe, prezydenci, i ten obecny i poprzedni, tworzą tam swoiste państwo wyznaniowe. Pal licho ich zacofany i śmieszny napisik na banknotach “In God we trust”, gdzieś tam swoimi tradycjami sięgający XIX wieku. To jeszcze jakoś mogę przeboleć, ale prawdziwym hitem jest ich śmieszny krzyż, który sobie stworzyli z jakiś tam gruzów i metalów po 11. września. Wyobraźcie sobie państwo, że te metalowe belki postawili w środku miasta i cieszą się niezmiernie z tego, że jest to dla nich symbol. Jakiś klecha nawet stwierdza, że symbolizuje on “nadzieje, wiarę i … uzdrowienie”. Chętnie wysłałbym całą tą radiomaryjną zgraję do Nowego Jorku i tam razem z tym pastorem od siedmiu boleści przy tym krzyżu staliby całymi dniami, może by ich umysłowo uzdrowił. Żeby tych hitów zza Oceanu było mało to ten krzyż, który był całkowitą samowolą budowlaną i zagrażał bezpieczeństwu nowojorczyków został uznany przez ówczesnego burmistrza Nowego Jorku, Giulianiego za … legalny. Nie wiem co ten łysy potomek makaronów sobie myślał, ale chyba lekko przesadził.

Cieszę się, że żyje w lepszym państwie, gdzie religia jest sferą prywatną każdego obywatela, a prezydent mojego kraju nie akceptuje tego typu zachowań. Paradoksem jest to, że nasz kraj może być przykładem dla takiej potęgi, jaką są Stany Zjednoczone. Czasami są sytuację, w których możemy śmiało powiedzieć, że jesteśmy dumni z naszego państwa. W Polsce i administracja publiczna, i konserwator zabytków stanęli na wysokości zadania. Chwała im za to. Co działo się z Laurą Bush? Dlaczego nie wyszła z żadną inicjatywą, by przenieść krzyż do Pennsylwanii, gdzie na polach w okolicach Shanksville po bohaterskiej postawie pasażerów doszło do tragedii sławetnego samolotu (lot 93). Możemy być dumni z naszej Pierwszej Damy, która chce w pół roku po tragedii 10.04 przenieść krzyż w należne mu miejsce, czyli w miejsce katastrofy. Przecież centrum NY i W-awy to nie są odpowiednie lokacje, w których taka samowola budowlana powinna się znajdować. Tam pracują ludzie, ludzie różnych wyznań! A co jeśli w tak ruchliwych miejscach taki krzyż przykładowo spadnie na ziemie. Co wtedy? Ignorancja Amerykanów nie zna granic. No, ale cóż jeśli człowiek wychował się na BigMac’ach i meksykańskich nachos to już nie nasz problem.

Uważam i mówię to z całą świadomością, że Polska powinna reagować na wszelkie przejawy nietolerancji, nienawiści i podziałów społeczeństwa. Wiemy doskonale, jak liczna jest Polonia amerykańska w Nowym Jorku, więc kwestia ta dotyczy również naszych obywateli. Obowiązkiem naszego rządu jest stanowczy głos sprzeciwu w tej sprawie. Dzisiaj przestrzeń publiczna jest ureliginijniana w Ameryce, jutro może stać się tak w Polsce! Dlatego wzywam wszystkich tych, którym leży na sercu dobro obecnych i przyszłych pokoleń o wystosowanie otwartego listu do Prezydenta Baracka Obamy, wzywającego do działań w tej kwestii. Apeluję również do polskich Eurodeputowanych w Parlamencie Europejskim o przygotowanie projektu rezolucji, potępiającego łamanie zasad wolności sumienia i wyznania w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie wzywam do zmasowanych akcji na Facebooku oraz do próby wskrzeszenia tego, co w Polsce najlepsze, a więc wszystkich tych ludzi, którzy wraz z Dominikiem Tarasem mieli odwagę powiedzieć stanowcze “NIE” państwu wyznaniowemu. Dominik, jeśli to czytasz, proszę o kontakt. Mam nadzieję, że dysponujesz wizą do USA i będziesz w stanie skopiować tą wspaniałą akcję również za Oceanem. Jeśli nie, mam nadzieję, że min. Sikorski podejmie wszelkie kroki ku temu, by sprawa ewentualnych formalnych obowiązków, związanych z tym wyjazdem została ci w jak największym stopniu uproszczona. Chrońmy Europę przed ciemnogrodem z USA.

Ze złotych tarasów

pozdrawia

Palik Lemingowski